PlaneFox śledzi 2 statków powietrznych Aero Vodochody L-39 Albatros wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Aero Vodochody L-39 Albatros ma zasięg około 540 nm, czyli mniej więcej 1,000 km, to około 1 godz. 20 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Aero Vodochody L-39 Albatros kosztuje około EUR 14 773 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 728 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Aero Vodochody L-39 Albatros to dwumiejscowy odrzutowy samolot szkolno-treningowy zaprojektowany w Czechosłowacji przez Aero Vodochody jako następca L-29 Delfin. Pierwszy lot prototypu odbył się 4 listopada 1968 roku, a produkcja seryjna trwała od początku lat 70. do połowy lat 90. XX wieku. Konstrukcja była szeroko używana przez siły powietrzne państw Układu Warszawskiego oraz wielu odbiorców eksportowych, głównie do szkolenia zaawansowanego, treningu przejściowego na odrzutowce i w wybranych wersjach do lekkich zadań bojowych. Na rynku cywilnym L-39 Albatros jest rozpoznawalnym byłym samolotem wojskowym, cenionym za relatywnie prostą obsługę jak na odrzutowiec, solidną konstrukcję i dużą dostępność płatowców po demilitaryzacji.
L-39 Albatros jest napędzany jednym silnikiem turbowentylatorowym Ivchenko AI-25TL o ciągu około 16,9 kN. Typowa prędkość przelotowa w eksploatacji cywilnej wynosi około 330 do 360 knots, zależnie od wysokości, masy i ustawień mocy. Maksymalny pułap operacyjny wynosi około 36 000 feet. Zasięg na paliwie wewnętrznym jest zwykle podawany w okolicach 590 nautical miles, z możliwością zwiększenia przy zastosowaniu zbiorników zewnętrznych w konfiguracjach, które je dopuszczają. Masa własna typowej wersji L-39C wynosi około 3 400 kg, a maksymalna masa startowa około 4 700 kg, co daje użyteczny zapas masy zależny od paliwa, wyposażenia i konfiguracji.
Kabina ma układ tandem, z uczniem lub pilotem z przodu i instruktorem z tyłu. Oba stanowiska mają dobrą widoczność dzięki podwyższeniu tylnego fotela. Oryginalne samoloty wyposażano w wojskowe przyrządy analogowe, radiostacje, systemy nawigacyjne zgodne z epoką oraz fotele katapultowe, których status ma duże znaczenie przy eksploatacji cywilnej. Na rynku używanym spotyka się modernizacje z cywilnymi radiami VHF, transponderem Mode S, ADS-B, odbiornikami GPS, urządzeniami Garmin GNS lub GTN oraz prostymi wyświetlaczami EFIS. Zintegrowane pakiety typu Garmin Perspective lub G1000 nie są typowym fabrycznym wyposażeniem L-39 Albatros.
Przy ocenie L-39 Albatros kluczowe są kompletne dzienniki techniczne, historia wojskowa, status demilitaryzacji, nalot płatowca, pozostały resurs silnika AI-25TL oraz dokumentacja napraw strukturalnych. Warto sprawdzić korozję, stan instalacji paliwowej, hydrauliki, podwozia, oszklenia kabiny i dostępność części. Najczęściej spotykana wersja cywilna to L-39C, przeznaczona głównie do szkolenia. L-39ZO i L-39ZA mają pochodzenie związane z uzbrojeniem i węzłami podwieszeń, co może wpływać na dokumentację oraz konfigurację. Na rynku używanym L-39 Albatros zajmuje pozycję przystępniejszego cenowo odrzutowca byłego wojskowego, lecz koszty paliwa, hangarowania, ubezpieczenia, obsługi specjalistycznej i zgodności regulacyjnej pozostają istotnymi elementami całkowitego kosztu posiadania.