PlaneFox śledzi 4 statków powietrznych Douglas DC-3 / C-47 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Douglas DC-3 / C-47 ma zasięg około 1,370 nm, czyli mniej więcej 2,537 km, to około 7 godz. 29 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Douglas DC-3 / C-47 to dwusilnikowy, tłokowy samolot transportowy produkowany przez Douglas Aircraft Company. DC-3 oblatano 17 grudnia 1935 roku, a produkcja cywilna ruszyła w 1936 roku. Wojskowy C-47 Skytrain, oparty na DC-3, wszedł do produkcji w czasie II wojny światowej i był budowany w dużych seriach dla sił zbrojnych. Typ zasłynął jako samolot pasażerski, transportowy i wojskowy, który ustandaryzował ekonomiczny przewóz lotniczy na trasach średniego zasięgu. Dla kupujących jest to dziś przede wszystkim historyczny transportowiec użytkowy, samolot kolekcjonerski lub platforma specjalistyczna.
Typowa prędkość przelotowa Douglas DC-3 / C-47 wynosi około 160 do 180 knots, zależnie od wersji, masy, wysokości i silników. Zasięg w konfiguracjach operacyjnych jest zwykle podawany w okolicach 1 000 do 1 500 nautical miles. C-47 projektowano do przewozu ładunku rzędu 6 000 lb lub około 28 żołnierzy, natomiast cywilne DC-3 często zabierały 21 do 32 pasażerów. Pułap praktyczny dla wielu wersji wynosi około 23 000 feet. Najczęściej spotykane zespoły napędowe to gwiazdowe silniki Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp o mocy około 1 200 hp każdy, choć istnieją także egzemplarze z silnikami Wright Cyclone oraz późniejsze przebudowy.
Kabina Douglas DC-3 / C-47 jest szeroka jak na samolot z lat trzydziestych, z prostą, wytrzymałą konstrukcją i dużą elastycznością aranżacji. Konfiguracje obejmują układ pasażerski, cargo, mieszany, spadochronowy, medyczny lub reprezentacyjny. C-47 zwykle ma rozwiązania wojskowe, takie jak wzmocniona podłoga i duże drzwi ładunkowe. Awionika nie ma jednego standardu fabrycznego. W zachowanych egzemplarzach spotyka się klasyczne przyrządy analogowe, radiostacje VHF, transponder Mode S, ADS-B, GPS Garmin GNS lub GTN, cyfrowe audio panele i nowoczesne wskaźniki silnikowe. Systemy Garmin Perspective lub G1000 nie są typową instalacją dla tego modelu.
Przy ocenie Douglas DC-3 / C-47 kluczowe są historia egzemplarza, dokumentacja napraw, zgodność z biuletynami i dyrektywami zdatności, stan kratownicy, poszycia, centropłata, mocowań skrzydeł, podwozia oraz powierzchni sterowych. Istotne są także resursy silników i śmigieł, dostępność części oraz doświadczenie organizacji obsługowej. Na rynku spotyka się DC-3, DC-3A, C-47, C-53 oraz samoloty po przebudowach cargo, pasażerskich, executive lub zmodernizowanych awionicznie. Osobną kategorią są głębokie konwersje turbośmigłowe, takie jak Basler BT-67. Pozycjonowanie rynkowe jest niszowe: to nie szybki samolot biznesowy, lecz kapitałochłonna, historyczna platforma o dużej rozpoznawalności i konkretnych wymaganiach operacyjnych.