PlaneFox śledzi 3 statków powietrznych G.91 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Fiat G.91 ma zasięg około 621 nm, czyli mniej więcej 1,150 km, to około 1 godz. 50 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Fiat G.91 to włoski odrzutowy samolot lekki szturmowy i rozpoznawczy, opracowany przez Fiat Aviazione według wymagań NATO dla lekkiego myśliwca taktycznego. Prototyp oblatano 9 sierpnia 1956 roku, a produkcja seryjna trwała od końca lat 50. do lat 70. XX wieku. Konstrukcja była eksploatowana między innymi przez Włochy, Republikę Federalną Niemiec i Portugalię. Znaczenie modelu wynika z jego roli jako standardowego lekkiego samolotu wsparcia pola walki w kilku siłach powietrznych NATO, z prostą konstrukcją, zwartymi wymiarami i możliwością operowania z mniej rozbudowanej infrastruktury niż cięższe odrzutowce frontowe.
Typowy Fiat G.91R był napędzany pojedynczym silnikiem turboodrzutowym Bristol Siddeley Orpheus, stosowanym w odmianach licencyjnych i krajowych zależnie od użytkownika. Prędkość maksymalna wersji rozpoznawczo szturmowych wynosiła około 580 knots na małej wysokości. Zasięg operacyjny zależał od profilu lotu, podwieszeń i zbiorników dodatkowych, a zasięg przelotowy z dodatkowymi zbiornikami przekraczał 1 000 nautical miles w typowych danych katalogowych. Pułap praktyczny wynosił około 40 000 feet. Samolot przenosił uzbrojenie lub wyposażenie zadaniowe na zewnętrznych punktach podwieszeń, przy czym konfiguracja zależała od wersji, kraju eksploatacji i późniejszych modyfikacji.
Fiat G.91R był samolotem jednomiejscowym, natomiast odmiany G.91T miały dwa miejsca w układzie tandemowym i służyły głównie do szkolenia zaawansowanego oraz przejściowego. Kabina jest typowa dla odrzutowców wojskowych z tej epoki: ciasna, funkcjonalna, z analogowymi przyrządami, fotelem wyrzucanym i ograniczoną ergonomią według współczesnych standardów cywilnych. Nie należy oczekiwać fabrycznych systemów w rodzaju Garmin G1000 czy Garmin Perspective. Spotykane wyposażenie obejmowało wojskową radiostację, podstawowe pomoce nawigacyjne, transponder, celownik oraz, w wersjach rozpoznawczych G.91R, zestaw kamer w przedniej części kadłuba. Egzemplarze cywilne mogą mieć dodane współczesne radio, transponder Mode S, GPS lub rejestrator, lecz zakres modernizacji jest indywidualny.
Na rynku używanych statków powietrznych Fiat G.91 jest niszowym samolotem kolekcjonerskim i warbirdem, a nie typowym odrzutowcem użytkowym. Kluczowe są pełna dokumentacja wojskowa i cywilna, status demilitaryzacji, historia remontów, resursy płatowca, stan silnika Orpheus, dostępność części oraz zgodność z lokalnymi wymaganiami rejestracyjnymi. Warto sprawdzić korozję, jakość konserwacji po wycofaniu ze służby, instalację paliwową, układ hydrauliczny, osprzęt fotela wyrzucanego i kompletność wyposażenia kabiny. Najczęściej rozważane są wersje G.91R oraz szkolne G.91T. Wycena zależy bardziej od zdatności do lotu, dokumentów i zapasu części niż od samego wariantu.