PlaneFox śledzi 2 statków powietrznych FK-Lightplanes FK14 Polaris wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
FK-Lightplanes FK14 Polaris ma zasięg około 475 nm, czyli mniej więcej 880 km, to około 3 godz. 56 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
FK-Lightplanes FK14 Polaris kosztuje około EUR 909 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 108 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
FK-Lightplanes FK14 Polaris to niemiecki, dwumiejscowy dolnopłat klasy ultralekkiej i LSA, opracowany przez FK-Lightplanes, znane także z modeli FK9 i FK12. Typ oblatano w 1999 roku, a produkcja seryjna ruszyła na początku lat 2000. FK14 Polaris wyróżnia się w ofercie producenta jako szybki, sportowo zorientowany samolot turystyczny z układem miejsc obok siebie, przeznaczony do lotów rekreacyjnych, szkolenia zaawansowanego oraz ekonomicznego podróżowania na krótkich i średnich dystansach. Dla kupujących istotne jest to, że jest to konstrukcja kompozytowa, projektowana od początku pod lekkie silniki Rotax i europejskie limity masy dla samolotów ultralekkich.
Typowe egzemplarze FK14 Polaris są napędzane silnikiem Rotax 912 UL lub 912 ULS, odpowiednio o mocy 80 lub 100 hp, z dwułopatowym albo trzyłopatowym śmigłem, często nastawnym na ziemi. Prędkość przelotowa w dobrze wyposażonych wersjach wynosi zwykle około 110 do 120 knots, zależnie od silnika, śmigła, podwozia i masy. Zasięg praktyczny często mieści się w okolicach 500 nautical miles przy ekonomicznych ustawieniach mocy. Pułap użytkowy podawany dla typu wynosi około 13 000 feet. Maksymalna masa startowa zależy od kategorii rejestracji i rynku, najczęściej 472,5 kg w konfiguracji ultralekkiej, co oznacza, że realny udźwig użyteczny należy sprawdzać dla konkretnego egzemplarza, wyposażenia i dokumentacji ważenia.
Kabina mieści dwie osoby obok siebie, z centralnie umieszczonym drążkiem lub układem sterowania zależnym od wersji wykonania. Widoczność jest dobra dzięki niskopłatowej kabinie z dużą osłoną, a ergonomia jest typowa dla lekkich samolotów sportowych: ograniczona przestrzeń bagażowa, niewielka szerokość kabiny i nacisk na niską masę wyposażenia. W używanych FK14 Polaris nie należy oczekiwać fabrycznych pakietów klasy Garmin Perspective lub G1000. Spotykane są raczej klasyczne przyrządy analogowe, lekkie EFIS, radiostacje 8,33 kHz, transponder Mode S, interkom oraz urządzenia Garmin, Dynon, MGL lub podobne, instalowane według wymogów lokalnej certyfikacji.
Przy ocenie FK14 Polaris kluczowe są masa własna, historia napraw kompozytowych, stan podwozia, dokumentacja silnika Rotax, resursy przewodów, gum i gaźników oraz jakość instalacji awioniki. Warto rozróżniać egzemplarze z podwoziem stałym i chowanym, różnymi śmigłami oraz odmianami zgodnymi z lokalnymi przepisami ultralekkimi lub LSA. Na rynku wtórnym FK14 Polaris pozycjonuje się jako szybsza, bardziej turystyczna alternatywa dla prostszych ultralekkich trenerów, lecz zwykle wymaga staranniejszej weryfikacji masy, wyposażenia i zgodności dokumentów niż podstawowe konstrukcje szkolne.