PlaneFox śledzi 1 statków powietrznych McDonnell Douglas DC-9 / MD-80 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
McDonnell Douglas DC-9 / MD-80 ma zasięg około 2,050 nm, czyli mniej więcej 3,797 km, to około 4 godz. 35 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
McDonnell Douglas DC-9 / MD-80 to rodzina dwusilnikowych odrzutowców wąskokadłubowych przeznaczonych do tras krótkiego i średniego zasięgu. DC-9 wykonał pierwszy lot w 1965 r., a jego produkcja trwała do 1982 r. MD-80, rozwinięcie tej konstrukcji z dłuższym kadłubem, większą masą i silnikami JT8D-200, oblatano w 1979 r., a produkowano w latach 1980 do 1999. Układ z silnikami przy ogonie i usterzeniem w kształcie litery T pozwalał na eksploatację na wielu lotniskach regionalnych, a rodzina stała się ważnym typem dla linii potrzebujących wyższej pojemności niż klasyczne odrzutowce regionalne.
Typowa prędkość przelotowa wynosi około 430 do 450 knots, zależnie od wersji i profilu lotu. Zasięg jest silnie uzależniony od odmiany: DC-9-30 oferuje zwykle około 1 500 nautical miles, podczas gdy MD-83, jedna z wersji dalekiego zasięgu, może przekraczać 2 500 nautical miles w odpowiedniej konfiguracji. Pułap operacyjny wynosi zwykle 35 000 do 37 000 feet. Napęd stanowią silniki Pratt & Whitney JT8D w DC-9 oraz JT8D-200 w MD-80. Użyteczny ładunek różni się według masy startowej i układu kabiny, od około kilkunastu ton w DC-9 do wyraźnie większych wartości w MD-80.
DC-9 przewozi zazwyczaj około 80 do 115 pasażerów, natomiast MD-80 najczęściej około 130 do 172 pasażerów. Kabina ma przekrój 5 miejsc w rzędzie, zwykle w układzie 2 plus 3, z lukami bagażowymi dostosowanymi do operacji liniowych. Awionika nie jest typu Garmin Perspective ani G1000. Oryginalnie stosowano klasyczne zestawy analogowe i systemy producentów takich jak Collins lub Honeywell. W wielu egzemplarzach spotyka się modernizacje obejmujące FMS, TCAS, EGPWS, transpondery Mode S, ADS-B oraz wybrane elementy EFIS, zwłaszcza w późnych MD-88.
Na rynku wtórnym McDonnell Douglas DC-9 / MD-80 jest zwykle rozpatrywany jako samolot o niskiej cenie wejścia, ale wysokiej wrażliwości na koszty paliwa, hałas, emisje i dostępność obsługi. Kluczowe są historia strukturalna, nalot i cykle, zgodność z dyrektywami zdatności, stan instalacji paliwowej, korozja, dokumentacja napraw oraz program silnikowy JT8D. Wersje istotne dla kupujących to DC-9-30 i DC-9-50 oraz MD-81, MD-82, MD-83, MD-87 i MD-88. Modernizacje awioniki, wyposażenie kabiny i zgodność operacyjna z lokalnymi przepisami mogą mieć większe znaczenie niż sama cena zakupu.