PlaneFox śledzi 3 statków powietrznych Pitts Model 12 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Pitts Model 12 ma zasięg około 456 nm, czyli mniej więcej 845 km, to około 3 godz. lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Pitts Model 12 kosztuje około EUR 3 435 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 357 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Pitts Model 12 to dwumiejscowy, dwupłatowy samolot akrobacyjny zaprojektowany przez Curtisa Pittsa jako większa i mocniejsza konstrukcja niż wcześniejsze Pitts Special. Prototyp oblatano w 1996 r., a samolot trafił na rynek głównie jako konstrukcja eksperymentalna, budowana z planów, zestawów lub komponentów, z silnym udziałem Jim Kimball Enterprises w rozwoju i wsparciu programu. Model 12 wyróżnia się zastosowaniem rosyjskiego silnika gwiazdowego Vedeneyev M14P, co nadaje mu inną charakterystykę masy, momentu obrotowego i obsługi niż mniejszym Pittsom z silnikami Lycoming. Dla kupujących jest to maszyna niszowa: przeznaczona do zaawansowanej akrobacji, pokazów lotniczych i intensywnego latania sportowego, a nie do typowej turystyki.
Osiągi Pitts Model 12 zależą od konkretnego egzemplarza, śmigła, masy własnej i wersji silnika. Typowe wartości spotykane w eksploatacji to prędkość przelotowa około 150 do 165 knots oraz zasięg rzędu 300 do 400 nautical miles, zależnie od instalacji paliwowej i profilu lotu. Użyteczny udźwig często mieści się w przedziale około 600 do 700 lb, ale w samolotach eksperymentalnych należy zawsze sprawdzać dane z dokumentacji danego płatowca. Najczęściej stosowaną jednostką napędową jest Vedeneyev M14P o mocy 360 hp, spotyka się też odmiany M14PF o mocy około 400 hp. Pułap praktyczny zależy od konfiguracji, jednak publikowane dane dla Model 12 zwykle wskazują wartości w okolicach kilkunastu tysięcy feet.
Kabina ma układ tandemowy dla dwóch osób, zwykle z pełnymi sterami w obu miejscach. Widoczność, ergonomia i wentylacja zależą od wykonania owiewki oraz detali budowy konkretnego egzemplarza. Nie jest to platforma z fabrycznym pakietem Garmin Perspective ani G1000. Typowe wyposażenie obejmuje prostą awionikę VFR: radio komunikacyjne, transponder z ADS-B, interkom, podstawowe przyrządy silnikowe i lotnicze. W nowszych lub zmodernizowanych egzemplarzach spotyka się lekkie systemy EFIS, na przykład Garmin G3X, Dynon SkyView lub Advanced Flight Systems.
Przy ocenie Pitts Model 12 kluczowe są jakość budowy, kompletność dokumentacji, masa i wyważenie, historia akrobacji, stan pokrycia, kratownicy kadłuba, okuć skrzydeł, podwozia oraz instalacji paliwowej i olejowej. Szczególnej uwagi wymagają silnik M14P lub M14PF, przekładnia, układ pneumatyczny rozruchu i śmigło. Częste ulepszenia obejmują trójłopatowe śmigła kompozytowe, system dymny, instalacje odwróconego smarowania, nowoczesny EFIS i dopracowane chłodzenie. Na rynku wtórnym Pitts Model 12 zajmuje pozycję specjalistycznego, mocnego dwumiejscowego akrobata eksperymentalnego, zwykle ocenianego bardziej przez jakość konkretnego wykonania niż przez rocznik.