PlaneFox śledzi 2 statków powietrznych Roko Aero NG-4 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Roko Aero NG-4 kosztuje około EUR 741 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 87 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Roko Aero NG-4 to dwumiejscowy, całkowicie metalowy lekki samolot sportowy czeskiej firmy Roko Aero. Konstrukcja została rozwijana w drugiej połowie lat 2000., a egzemplarze produkcyjne pojawiły się na rynku około 2008 roku. Model należy do kategorii LSA oraz europejskich samolotów ultralekkich, zależnie od rejestracji i konfiguracji masowej. NG-4 ma układ dolnopłata, stałe podwozie trójkołowe i kabinę z miejscami obok siebie. Dla kupujących istotne jest to, że nie jest to model pochodny większego samolotu certyfikowanego, lecz konstrukcja zaprojektowana pod eksploatację rekreacyjną, szkolną i podróżną w klasie lekkiej.
Typowym zespołem napędowym Roko Aero NG-4 jest Rotax 912 ULS o mocy 100 hp, popularny w tej klasie i dobrze znany mechanikom obsługującym LSA oraz ultralighty. W zależności od śmigła, masy, owiewek i wyposażenia, prędkość przelotowa zwykle mieści się w okolicach 110 do 120 knots. Deklarowany zasięg dla wersji z większym zapasem paliwa bywa podawany na poziomie około 600 do 700 nautical miles, lecz realne planowanie lotu powinno uwzględniać rezerwę, wiatr i profil mocy. Maksymalna masa startowa zależy od przepisów rejestracyjnych, często spotyka się konfiguracje 472,5 kg, 560 kg lub 600 kg. Pułap użytkowy jest zwykle podawany w przedziale około 15 000 do 18 000 feet.
Kabina mieści pilota i pasażera obok siebie, z dobrą widocznością przez dużą osłonę kabiny. Charakterystyczne dla NG-4 są proste, lekkie wykończenia oraz bagażnik odpowiedni do krótkich podróży, przy zachowaniu dyscypliny masy i wyważenia. Awionika zależy od roku produkcji i decyzji pierwszego właściciela. Na rynku wtórnym spotyka się zarówno klasyczne przyrządy analogowe, jak i panele glass cockpit firm Dynon, Garmin G3X, MGL lub podobnych producentów. Garmin G1000 i Garmin Perspective nie są typowymi instalacjami dla tego modelu.
Przy ocenie używanego Roko Aero NG-4 najważniejsze są kompletna dokumentacja płatowca, zgodność z biuletynami producenta, historia obsługi silnika Rotax 912 ULS, stan śmigła, podwozia, hamulców i owiewek. Warto sprawdzić rzeczywistą masę własną po modernizacjach, ponieważ bogata awionika, lakier i dodatkowe wyposażenie mogą ograniczyć ładowność użyteczną. Spotykane różnice obejmują wariant rejestracji ultralekkiej lub LSA, typ śmigła, wyposażenie radiowo nawigacyjne, spadochron ratunkowy i autopilota. Na rynku wtórnym NG-4 pozycjonuje się jako niszowy, ekonomiczny dolnopłat turystyczny dla kupujących szukających metalowej konstrukcji, niskiego zużycia paliwa i nowocześniejszej ergonomii niż w starszych ultralekkich samolotach szkolnych.