PlaneFox śledzi 3 statków powietrznych Seawind 3000 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Seawind 3000 ma zasięg około 980 nm, czyli mniej więcej 1,815 km, to około 6 godz. 40 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Seawind 3000 kosztuje około EUR 2 452 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 267 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Seawind 3000 to czteromiejscowy, kompozytowy samolot amfibijny oferowany głównie jako konstrukcja zestawowa przez Seawind International. Program wywodzi się z projektu rozwijanego od początku lat 80., a Seawind 3000 stał się rozpoznawalną wersją z silnikiem o mocy 300 hp i chowanym podwoziem, przeznaczoną do operacji z lotnisk oraz akwenów. Układ z silnikiem pchającym umieszczonym wysoko za kabiną ogranicza kontakt śmigła z wodą i poprawia widoczność do przodu. Dla kupujących istotne jest to, że Seawind 3000 łączy funkcję turystycznego samolotu osobowego z realną możliwością bazowania nad wodą, ale jako typ eksperymentalny wymaga szczególnie dokładnej oceny jakości budowy i dokumentacji konkretnego egzemplarza.
Typowe dane operacyjne Seawind 3000 zależą od wykonania, masy, śmigła i konfiguracji wyposażenia. W materiałach użytkowników oraz dokumentacji programu często pojawia się prędkość przelotowa w rejonie 160 do 170 knots. Zasięg bywa podawany na poziomie około 800 nautical miles przy ekonomicznych ustawieniach mocy. Udźwig użyteczny wielu egzemplarzy mieści się w okolicach nieco powyżej 1 000 lb, lecz należy go weryfikować z aktualnym ważeniem samolotu. Pułap użytkowy jest zwykle podawany jako około 18 000 feet. Standardowym wyborem napędu jest sześciocylindrowy Lycoming IO-540 o mocy 300 hp, współpracujący ze śmigłem w układzie pchającym.
Kabina Seawind 3000 mieści zwykle pilota i trzech pasażerów w układzie turystycznym, z dostępem przez boczne drzwi i z relatywnie dobrą widocznością dzięki wysokiemu osadzeniu skrzydła oraz przedniej części kadłuba. Przestrzeń bagażowa i dopuszczalne obciążenie zależą od masy pustej konkretnej konstrukcji. Ponieważ Seawind 3000 nie był seryjnym samolotem certyfikowanym w jednolitej specyfikacji, awionika jest bardzo zróżnicowana. Na rynku można spotkać zarówno klasyczne przyrządy analogowe z odbiornikami Garmin lub BendixKing, jak i modernizacje z ekranami EFIS, GPS WAAS, transponderem ADS-B oraz autopilotem. Zestawy typu Garmin G1000 lub Garmin Perspective nie były fabrycznym standardem dla tego modelu.
Przy ocenie Seawind 3000 najważniejsze są jakość wykonania kompozytów, historia budowy, zgodność z planami, masa i wyważenie, szczelność kadłuba łodziowego, stan podwozia chowanego oraz korozja elementów metalowych narażonych na wodę. Warto sprawdzić dzienniki prób w locie, wpisy dotyczące operacji wodnych, stan mocowania silnika, układu chłodzenia i sterowania, a także dostępność części oraz doświadczenie mechanika z konstrukcjami eksperymentalnymi. Częste ulepszenia obejmują nowszą awionikę, modernizacje śmigła, poprawki wnętrza i aktualizacje instalacji elektrycznej. Na rynku wtórnym Seawind 3000 zajmuje niszę: jest tańszą alternatywą wobec wielu certyfikowanych amfibii, ale wycena silnie zależy od wykonania, nalotu, dokumentacji i reputacji budowniczego.