PlaneFox śledzi 1 statków powietrznych Elster wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Sportavia-Puetzer Elster ma zasięg około 243 nm, czyli mniej więcej 450 km, to około 2 godz. 30 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Sportavia-Puetzer Elster kosztuje około EUR 1 745 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 178 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Sportavia-Puetzer Elster to niemiecki, dwumiejscowy samolot lekki opracowany przez Alfonsa Pützera i produkowany przez Sportavia-Pützer w latach 50. i 60. XX wieku. Pierwsze wersje pojawiły się jako proste, ekonomiczne maszyny szkolno-turystyczne o konstrukcji metalowo-drewnianej, z dolnym skrzydłem i stałym podwoziem. Model ma znaczenie głównie jako klasyczny europejski samolot klubowy: niewielki, oszczędny, łatwy do hangarowania i interesujący dla nabywców szukających rzadkiej, zabytkowej alternatywy dla popularnych Cessn i Piperów z tego okresu.
Parametry zależą od wersji oraz zastosowanego silnika, ale typowy Sportavia-Puetzer Elster oferuje przelot około 90 do 100 knots, zasięg rzędu 300 do 350 nautical miles oraz pułap praktyczny około 14 000 do 18 000 feet. Masa użyteczna zwykle mieści się w okolicach 230 do 250 kg, dlatego realne planowanie lotu wymaga uwzględnienia masy załogi, paliwa i bagażu. Spotykane jednostki napędowe to czterocylindrowe silniki Continental o mocy około 90 do 100 hp, w tym rodzina C90 lub O-200 w późniejszych i zmodernizowanych egzemplarzach. Stałe podwozie i prosta aerodynamika sprzyjają przewidywalnej eksploatacji, a nie wysokim prędkościom przelotowym.
Kabina mieści dwie osoby w układzie obok siebie, z ograniczoną przestrzenią bagażową typową dla lekkich samolotów klubowych z tej epoki. Widoczność jest dobra, lecz ergonomia, wentylacja i wyciszenie zależą od stanu konkretnego egzemplarza oraz jakości wcześniejszych remontów. Fabrycznie nie występowały systemy klasy Garmin Perspective ani G1000. Na rynku spotyka się najczęściej podstawowe przyrządy analogowe, radio VHF 8.33 kHz, transponder Mode S, prosty interkom, przenośny GPS lub niewielki panelowy odbiornik nawigacyjny dodany podczas modernizacji.
Przy ocenie Sportavia-Puetzer Elster najważniejsze są dokumentacja, historia obsługi, stan struktury skrzydeł i kadłuba, kontrola korozji elementów metalowych, jakość napraw drewna oraz dostępność części do silnika i osprzętu. Warto sprawdzić zgodność modyfikacji z dokumentacją oraz status zdatności do lotu w kraju rejestracji. Najczęściej porównywane są odmiany Elster B i późniejsze egzemplarze po wymianach radiostacji, transpondera lub instalacji elektrycznej. Na rynku wtórnym model zajmuje niszę kolekcjonersko-użytkową: jest atrakcyjny dla pilotów ceniących prostą mechanikę i historyczny charakter, ale wymaga cierpliwości w serwisowaniu oraz realistycznego podejścia do ładunku, prędkości i dostępności specjalistów.