PlaneFox śledzi 3 statków powietrznych Vulcanair V1.0 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Vulcanair V1.0 ma zasięg około 591 nm, czyli mniej więcej 1,095 km, to około 4 godz. 33 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Vulcanair V1.0 kosztuje około EUR 1 858 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 196 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Vulcanair V1.0 to czteromiejscowy, jednosilnikowy samolot tłokowy włoskiego producenta Vulcanair, zaprojektowany jako metalowy górnopłat z niechowanym podwoziem trójkołowym. Model wywodzi się z doświadczeń firmy w rodzinie lekkich samolotów Partenavia, ale jest odrębną konstrukcją rynkową, certyfikowaną jako nowoczesny samolot szkolno-turystyczny. Program V1.0 został rozwijany w latach 2010., a certyfikacja FAA nastąpiła w 2017 roku. Dla kupujących znaczenie ma przede wszystkim jego rola jako alternatywy dla popularnych czteromiejscowych górnopłatów, z naciskiem na prostą obsługę, dobrą widoczność z kabiny i zastosowania w szkoleniu, lotach prywatnych oraz lekkich zadaniach użytkowych.
Typowe osiągi Vulcanair V1.0 mieszczą się w klasie samolotów takich jak Cessna 172, lecz z własną konfiguracją płatowca i wyposażenia. Prędkość przelotowa wynosi około 130 knots, a praktyczny zasięg podawany jest zwykle w okolicach 600 nautical miles, zależnie od rezerwy paliwa, masy i profilu lotu. Pułap użytkowy wynosi około 14 000 feet. Maksymalna masa startowa to 2 550 lb, a udźwig użyteczny zależy od konkretnej konfiguracji awioniki, wyposażenia kabiny i historii modyfikacji. Napęd stanowi czterocylindrowy Lycoming IO-360-M1A o mocy 180 hp, znana i szeroko obsługiwana jednostka z wtryskiem paliwa.
Kabina Vulcanair V1.0 mieści pilota i trzech pasażerów w układzie 2 plus 2. Górnopłat zapewnia dobrą widoczność w dół i ułatwia wsiadanie, co jest istotne w użytkowaniu szkolnym i flotowym. Wnętrze jest funkcjonalne, z naciskiem na trwałość i łatwą obsługę, a nie na luksusowy charakter. W samolotach spotykanych na rynku typowe są zestawy awioniki Garmin, najczęściej z wyświetlaczem Garmin G500 lub podobną konfiguracją, radiami nawigacyjno-komunikacyjnymi Garmin GTN lub GNC oraz transponderem zgodnym z ADS-B w egzemplarzach doposażonych na rynek amerykański. Należy weryfikować konkretną konfigurację, ponieważ wyposażenie mogło różnić się zależnie od roku dostawy i operatora.
Na rynku wtórnym Vulcanair V1.0 pozostaje samolotem niszowym w porównaniu z Cessną 172 lub Piperem PA-28, co może wpływać na dostępność egzemplarzy, części specyficznych dla płatowca i znajomość typu w lokalnych warsztatach. Przy ocenie warto sprawdzić zgodność dokumentacji z biuletynami serwisowymi, stan podwozia po intensywnym szkoleniu, historię silnika Lycoming IO-360, stan śmigła, korozję konstrukcji metalowej oraz aktualność awioniki i baz danych. Istotne są także masa własna po doposażeniu, użyteczny udźwig i jakość zapisów eksploatacyjnych. Najczęściej spotykane różnice między egzemplarzami dotyczą awioniki, wyposażenia IFR, tapicerki oraz modernizacji komunikacji i transpondera. Pozycjonowanie cenowe zależy od wieku, nalotu i wyposażenia, zwykle jako mniej powszechna, certyfikowana alternatywa dla popularnych czteromiejscowych samolotów szkolno-turystycznych.