PlaneFox śledzi 6 statków powietrznych DG-300 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
DG Flugzeugbau DG-300 kosztuje około EUR 211 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 17 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
DG Flugzeugbau DG-300 to jednomiejscowy szybowiec klasy Standard, zaprojektowany w Niemczech jako następca rodziny DG-100. Pierwszy lot odbył się w 1983 roku, a produkcja seryjna trwała w latach 80. i na początku lat 90., początkowo pod marką Glaser-Dirks, później w środowisku związanym z DG Flugzeugbau. Konstrukcja ma 15-metrowe skrzydło bez klap, kompozytowy kadłub z włókna szklanego i węglowego oraz układ T. Dla kupujących jest istotny jako szybowiec klubowo-wyczynowy: prostszy niż maszyny z klapami, ale z osiągami pozwalającymi na realne latanie przelotowe i udział w zawodach klasowych.
DG Flugzeugbau DG-300 nie ma zespołu napędowego, dlatego pojęcia zasięgu i pułapu zależą od warunków termicznych, fali, umiejętności pilota i wyposażenia tlenowego, a nie od paliwa. Typowa prędkość najlepszego doskonałości wynosi około 105 km/h, czyli około 57 knots. Deklarowana doskonałość maksymalna to około 41:1, a minimalne opadanie jest podawane w przybliżeniu jako 0,6 m/s. Maksymalna masa startowa dla wersji z balastem wodnym sięga około 525 kg, przy masie własnej zależnej od egzemplarza i wyposażenia. Konstrukcja wykorzystuje chowane podwozie główne, hamulce aerodynamiczne na skrzydłach i możliwość użycia balastu wodnego w wersjach do tego przystosowanych.
Kabina jest jednomiejscowa, typowa dla szybowców wyczynowych z lat 80.: półleżąca pozycja pilota, dobra widoczność przez jednoczęściową osłonę i ograniczona przestrzeń na bagaż lub wyposażenie dodatkowe. Nie występowały fabryczne pakiety typu Garmin Perspective ani Garmin G1000. Na rynku wtórnym spotyka się konfiguracje od podstawowego zestawu przyrządów, prędkościomierza, wysokościomierza, wariometru i radiostacji, po nowoczesne instalacje z komputerem szybowcowym, rejestratorem IGC, FLARM, GPS, elektronicznym wariometrem LXNAV, Schempp-Hirth lub podobnym oraz opcjonalnym transponderem. Jakość instalacji elektrycznej i czytelność dokumentacji modyfikacji mają duże znaczenie przy ocenie egzemplarza.
DG Flugzeugbau DG-300 jest zwykle pozycjonowany jako używany szybowiec 15 m dla pilotów przechodzących z maszyn klubowych do bardziej efektywnego latania przelotowego. Przy oględzinach należy sprawdzić stan powierzchni kompozytowych, spękania żelkotu, historię napraw, luzy w układzie sterowania, mechanizm chowanego podwozia, szczelność instalacji balastu wodnego, stan owiewki i kompletność przyczepy. Ważne są aktualne przeglądy, biuletyny serwisowe, masa i wyważenie po doposażeniu oraz zgodność przyrządów z dokumentacją. Na rynku występują między innymi DG-300, DG-300 Elan oraz wersje klubowe o uproszczonej konfiguracji. Egzemplarze z nowoczesną awioniką, zadbaną powierzchnią skrzydeł i dobrą przyczepą zwykle utrzymują wyższą wartość.