PlaneFox śledzi 4 statków powietrznych Fairchild F24 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Fairchild F24 ma zasięg około 404 nm, czyli mniej więcej 748 km, to około 3 godz. 53 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Fairchild F24 kosztuje około EUR 1 830 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 192 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Fairchild F24 to amerykański, czteromiejscowy, jednosilnikowy górnopłat kabinowy z klasycznym podwoziem, opracowany przez Fairchild Aircraft na początku lat 30. Pierwszy lot przypada na 1932 rok, a produkcja trwała, z przerwami i zmianami wersji, do 1948 roku. Model powstał jako komfortowy samolot turystyczny i dyspozycyjny, a w czasie II wojny światowej był szeroko używany przez siły zbrojne jako Fairchild UC-61 Forwarder. Dla kupujących ma znaczenie jako historyczny aircraft użytkowy: prosty w koncepcji, przestronniejszy niż wiele lekkich dwumiejscowych klasyków i często ceniony za spokojne własności lotne.
Osiągi Fairchild F24 zależą wyraźnie od wersji silnikowej, stanu płatowca i zastosowanego śmigła. Typowe prędkości przelotowe mieszczą się około 95 do 110 knots. Zasięg praktyczny wielu egzemplarzy wynosi około 450 do 500 nautical miles, zależnie od zapasu paliwa i profilu lotu. Pułap użytkowy jest zwykle podawany w przedziale około 12 000 do 15 000 feet. Samolot występował między innymi z silnikami radialnymi Warner Scarab o mocy około 145 lub 165 hp oraz rzędowymi silnikami Ranger, często o mocy około 175 lub 200 hp. Udźwig użyteczny w typowych konfiguracjach czteromiejscowych mieści się orientacyjnie w klasie około 800 do 1 000 lb, ale powinien być weryfikowany wyłącznie z aktualnego arkusza masy i wyważenia konkretnego egzemplarza.
Kabina Fairchild F24 oferuje układ dla pilota i do trzech pasażerów, z relatywnie wygodnym dostępem jak na samolot z lat 30. Charakterystyczne są szeroka kabina, dobra widoczność z górnopłata oraz klasyczny charakter obsługi z kółkiem ogonowym. Nie istnieje typowa fabryczna awionika w rozumieniu współczesnych pakietów Garmin Perspective lub Garmin G1000. Spotykane egzemplarze mają zwykle podstawowy zestaw VFR: radiostację COM, transponder, interkom, często odbiornik GPS lub prosty panel Garmin, BendixKing albo Trig. W części samolotów dodano ADS-B, nowocześniejsze audio panel lub przenośne systemy nawigacyjne, przy zachowaniu historycznego wyglądu tablicy przyrządów.
Przy ocenie Fairchild F24 kluczowe są dokumentacja remontów, stan konstrukcji drewnianej i metalowej, jakość pokrycia płóciennego, historia korozji, stan podwozia klasycznego oraz dostępność części do konkretnego silnika. Wersje z Warner Scarab są często wybierane dla brzmienia i wyglądu radialnego, natomiast egzemplarze z Rangerem mogą różnić się charakterystyką obsługi i dostępnością obsługową. Na rynku wtórnym Fairchild F24 zajmuje pozycję zabytkowego samolotu turystycznego, bardziej użytkowego niż czysto kolekcjonerskiego. Według bieżących danych z ofert PlaneFox średnia cena wywoławcza wynosi około 67 000 EUR, przy zakresie około 47 000 do 105 000 EUR. Różnice wynikają głównie z jakości renowacji, świeżości pokrycia, nalotu po remoncie silnika i kompletności historii technicznej.