Glasair GlaStar na sprzedaż

Przegląd samolotu

Glasair GlaStar to dwumiejscowy, górnopłatowy samolot kategorii experimental amateur built, opracowany przez Stoddard-Hamilton Aircraft, później związany z marką Glasair Aviation. Prototyp oblatano w 1994 roku, a zestawy do budowy oferowano od połowy lat 90. Model powstał jako bardziej użytkowa alternatywa dla szybkich, dolnopłatowych konstrukcji Glasair: z lepszą widocznością, łatwiejszym dostępem do kabiny i możliwością operowania z krótszych, mniej przygotowanych pasów. GlaStar ma kompozytowy kadłub, metalowe skrzydła oraz konfigurację z podwoziem klasycznym lub trójkołowym, zależnie od egzemplarza.

Osiągi i dane techniczne

Typowe osiągi zależą od silnika, śmigła, masy i jakości wykonania konkretnego samolotu. GlaStar najczęściej spotykany jest z silnikami Lycoming O-320 o mocy 150 lub 160 hp, albo Lycoming O-360 o mocy 180 hp. Prędkość przelotowa wielu egzemplarzy mieści się w przybliżeniu w zakresie 125 do 140 knots. Zasięg bywa podawany około 600 do 700 nautical miles przy ekonomicznych ustawieniach mocy. Maksymalna masa startowa typowo wynosi 1 960 lb, a użyteczny udźwig w dobrze skonfigurowanych samolotach często zbliża się do około 800 lb. Pułap praktyczny zależy od napędu i wyposażenia, ale dla typowych wersji podawane są wartości rzędu kilkunastu tysięcy feet.

Kabina i awionika

Kabina mieści dwie osoby obok siebie i jest projektowana z myślą o turystyce, szkoleniu właścicielskim oraz lotach rekreacyjnych. Duże drzwi i górnopłat poprawiają widoczność oraz ułatwiają wsiadanie. Przestrzeń bagażowa jest praktyczna jak na dwumiejscowy samolot tej klasy. Awionika nie ma jednego fabrycznego standardu, ponieważ GlaStar jest samolotem zestawowym. Na rynku występują zarówno panele z klasycznymi przyrządami analogowymi, jak i modernizacje z Garmin G3X, Dynon SkyView, Advanced Flight Systems, Garmin GNS lub GTN oraz nowoczesnymi transponderami ADS-B tam, gdzie są wymagane.

Zakup i wartość

Przy ocenie używanego Glasair GlaStar kluczowe są jakość budowy, dokumentacja, historia przeglądów, masa pustego samolotu, wyważenie oraz standard instalacji elektrycznej i paliwowej. Należy dokładnie sprawdzić mocowanie skrzydeł, stan kompozytowego kadłuba, korozję elementów metalowych, podwozie oraz zgodność modyfikacji z dokumentacją. Istotne są także godziny silnika i śmigła, rodzaj podwozia oraz wyposażenie do lotów według przyrządów, jeśli jest deklarowane. Na rynku wtórnym GlaStar pozycjonuje się jako wszechstronny, dwumiejscowy experimental z dobrym kompromisem między osiągami, ładownością i możliwością eksploatacji z krótszych pasów. Często porównuje się go z późniejszym Glasair Sportsman 2+2, ale GlaStar pozostaje odrębnym, dwumiejscowym modelem.