Przegląd statku powietrznego

Leonardo Helicopters AW139 to dwusilnikowy śmigłowiec średniej klasy, zaprojektowany pierwotnie przez AgustaWestland, z pierwszym lotem wykonanym w 2001 roku. Produkcja seryjna rozpoczęła się w pierwszej połowie lat 2000 i trwa nadal pod marką Leonardo. Model powstał jako szybka, przestronna platforma do zadań cywilnych i parapublicznych: transportu offshore, lotnictwa korporacyjnego, HEMS, SAR, przewozu VIP oraz operacji rządowych. Dla kupujących używane statki powietrzne AW139 ma znaczenie, ponieważ łączy kategorię średniego śmigłowca z dużą flotą operacyjną, szerokim zapleczem obsługowym i licznymi konfiguracjami misji.

Osiągi i specyfikacja

Typowa prędkość przelotowa AW139 wynosi około 165 knots, zależnie od masy, wysokości i wyposażenia. Zasięg w konfiguracji standardowej podawany jest zwykle w okolicach 570 nautical miles z rezerwami zależnymi od profilu lotu. Śmigłowiec ma certyfikowany pułap operacyjny do 20 000 feet. Napęd stanowią dwa silniki Pratt & Whitney Canada PT6C-67C, każdy o mocy startowej około 1 679 shp, współpracujące z pięciołopatowym wirnikiem głównym. Maksymalna masa startowa zależy od wersji i pakietu, w wielu egzemplarzach spotyka się 6 400 kg, 6 800 kg lub podwyższone warianty 7 000 kg.

Kabina i awionika

Kabina AW139 jest jedną z kluczowych cech modelu: ma płaską podłogę, szerokie drzwi przesuwne i elastyczny układ wnętrza. W transporcie pasażerskim typowe są konfiguracje dla 12 do 15 osób, natomiast wersje VIP mają mniej miejsc, lepsze wyciszenie i wyposażenie komfortowe. Egzemplarze ratownicze mogą mieć nosze, stanowiska medyczne i wyciągarkę. Typowy kokpit wykorzystuje zintegrowaną awionikę Honeywell Primus Epic z ekranami wielofunkcyjnymi, czteroosiowym autopilotem, systemami nawigacji IFR oraz, zależnie od rocznika i modernizacji, funkcjami takimi jak HTAWS, TCAS, ADS-B Out, NVG compatibility, SAR modes i HUMS.

Zakup i wartość

Na rynku wtórnym AW139 pozycjonuje się jako śmigłowiec średni o wyższej wartości kapitałowej niż lekkie bliźniaki, ale z większą kabiną, zasięgiem i możliwościami operacyjnymi. Przy ocenie egzemplarza istotne są: rocznik, całkowity nalot, cykle, status silników PT6C-67C, przekładni, łopat wirnika, zgodność z biuletynami Leonardo, historia eksploatacji offshore lub HEMS oraz kompletność dokumentacji. Warto odróżniać wczesne egzemplarze AB139 od późniejszych AW139, a także sprawdzić pakiety zwiększonej masy startowej, modernizacje awioniki, konfigurację kabiny i wyposażenie misji. Dobrze udokumentowany AW139 z aktualnymi komponentami o znacznym resursie zwykle utrzymuje silniejszą pozycję niż starszy egzemplarz wymagający kosztownych przeglądów lub rekonfiguracji.