PlaneFox śledzi 1 statków powietrznych Pilatus PC-9 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Pilatus PC-9 ma zasięg około 860 nm, czyli mniej więcej 1,593 km, to około 2 godz. 53 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Pilatus PC-9 to dwumiejscowy, jednosilnikowy samolot szkolno-treningowy z napędem turbośmigłowym, opracowany przez szwajcarskiego producenta Pilatus Aircraft jako następca i rozwinięcie koncepcji PC-7. Pierwszy lot odbył się 7 maja 1984 roku, a produkcja seryjna ruszyła w drugiej połowie lat 80. Model pozostawał w ofercie przez wiele lat, w tym w zmodernizowanej wersji PC-9M. Konstrukcja była projektowana przede wszystkim do szkolenia wojskowego, obejmującego podstawowe i zaawansowane etapy treningu, akrobację, lot według przyrządów oraz przygotowanie do samolotów odrzutowych. Znaczenie PC-9 wynika także z jego wpływu na późniejsze programy szkolne, w tym samoloty wywodzące się z tej platformy, choć nie należy ich traktować jako tego samego modelu.
PC-9 jest napędzany silnikiem Pratt & Whitney Canada PT6A-62 o mocy około 1 150 shp, współpracującym z czterołopatowym śmigłem. Typowa prędkość przelotowa mieści się w rejonie około 270 do 300 knots, zależnie od wysokości, masy i profilu misji. Zasięg w konfiguracji przelotowej jest zwykle podawany na poziomie około 850 nautical miles. Pułap praktyczny wynosi około 38 000 feet. Maksymalna masa startowa to około 7 055 lb, a użyteczny udźwig, zależnie od wersji i wyposażenia, wynosi w przybliżeniu około 2 800 lb. Samolot ma konstrukcję zdolną do wysokich przeciążeń, co jest istotne dla szkolenia akrobacyjnego i taktycznego.
Kabina PC-9 ma układ tandem, z instruktorem i uczniem siedzącymi jeden za drugim. Typowe egzemplarze wojskowe są wyposażone w fotele wyrzucane Martin-Baker, układ sterowania w obu stanowiskach, system tlenowy oraz wyposażenie do lotów według przyrządów. Wczesne samoloty miały głównie klasyczne przyrządy analogowe z wybranymi elementami elektronicznymi. Późniejsze PC-9M oraz modernizowane floty mogły otrzymywać wyświetlacze wielofunkcyjne, GPS, zintegrowane radiostacje, transpondery Mode S, rejestratory parametrów lotu i symulowane systemy misji. Garmin G1000 ani Garmin Perspective nie są typową fabryczną charakterystyką PC-9.
Na rynku wtórnym Pilatus PC-9 pojawia się rzadziej niż cywilne samoloty turbośmigłowe, ponieważ większość floty pochodzi z użytkowania wojskowego. Kluczowe znaczenie mają dokumentacja resursów płatowca, historia przeciążeń, status programu obsługi, stan silnika PT6A-62, śmigła, foteli wyrzucanych i instalacji tlenowej. Warto odróżniać podstawowe PC-9, australijskie PC-9/A oraz zmodernizowane PC-9M, ponieważ różnią się wyposażeniem, awioniką i zakresem wsparcia. Pozycjonowanie cenowe zwykle odzwierciedla specjalistyczny charakter maszyny: niższe koszty operacyjne niż w wielu odrzutowcach szkolnych, ale wyższe wymagania obsługowe i regulacyjne niż w typowych samolotach prywatnych.