Przegląd samolotu

Stinson 108 Voyager to czteromiejscowy, jednosilnikowy samolot turystyczny z górnopłatem i klasycznym podwoziem, produkowany przez Stinson Aircraft Company, później część Consolidated Vultee. Prototypy serii 108 latały pod koniec 1944 r., a produkcja seryjna trwała głównie w latach 1946 do 1950. Model powstał jako powojenny samolot osobisty i użytkowy, przeznaczony do lotów rekreacyjnych, podróży regionalnych oraz operacji z krótszych, trawiastych lotnisk. Jego znaczenie na rynku używanym wynika z prostej konstrukcji, dobrej widoczności z kabiny i charakterystycznej kombinacji dużej kabiny oraz spokojnych własności lotnych.

Osiągi i dane techniczne

Typowy Stinson 108 Voyager jest napędzany sześciocylindrowym silnikiem Franklin 6A4 o mocy 150 hp. W praktyce należy oczekiwać prędkości przelotowej około 90 do 95 knots, zależnie od śmigła, stanu płatowca, masy i ustawienia mocy. Zasięg użytkowy zwykle mieści się w przedziale około 350 do 450 nautical miles, przy zachowaniu rezerwy paliwa. Udźwig użyteczny wielu egzemplarzy wynosi około 800 do 900 lb, lecz konkretna wartość zależy od wyposażenia i dokumentacji masy. Pułap praktyczny podawany dla serii 108 to około 13 000 feet. Konstrukcja łączy stalową kratownicę kadłuba z pokryciem płóciennym oraz skrzydło o klasycznej, lekkiej budowie.

Kabina i awionika

Kabina mieści pilota i trzech pasażerów w układzie dwa plus dwa. Jak na samolot z lat czterdziestych, Stinson 108 Voyager oferuje szeroką kabinę i dobrą przestrzeń na nogi, choć załadunek bagażu oraz wyważenie wymagają uwagi. Oryginalne egzemplarze miały bardzo podstawowe przyrządy i radio, dlatego współczesna awionika jest niemal zawsze wynikiem modernizacji. Typowe instalacje na rynku używanym to zestawy VFR z radiem Garmin lub BendixKing, transponderem z ADS-B, prostym GPS, interkomem oraz czasem monitorem silnika. Systemy typu Garmin G1000 lub Garmin Perspective nie są typowym wyposażeniem tego modelu.

Zakup i wartość

Przy ocenie Stinson 108 Voyager kluczowe są stan pokrycia płóciennego, jakość poprzednich remontów, korozja kratownicy, stan drewnianych elementów skrzydła oraz kompletność dzienników. Szczególnej kontroli wymaga silnik Franklin, w tym dostępność części, historia remontu i zgodność osprzętu. Na rynku spotyka się egzemplarze z modernizacjami hamulców, instalacji elektrycznej, awioniki, wnętrza oraz z konwersjami silnikowymi. W porównaniu z późniejszymi metalowymi czteromiejscowymi samolotami szkolno turystycznymi, Stinson 108 Voyager zwykle pozycjonuje się jako klasyczny taildragger o umiarkowanych kosztach zakupu, atrakcyjny dla nabywców akceptujących obsługę konstrukcji historycznej.