PlaneFox śledzi 2 statków powietrznych Sukhoi Su-29 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Sukhoi Su-29 ma zasięg około 648 nm, czyli mniej więcej 1,200 km, to około 3 godz. 42 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Sukhoi Su-29 kosztuje około EUR 1 749 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 178 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Sukhoi Su-29 to dwumiejscowy samolot akrobacyjny zaprojektowany przez biuro Suchoja jako rozwinięcie jednomiejscowego Su-26. Pierwszy lot odbył się w 1991 roku, a produkcja seryjna przypadła głównie na lata 90. Konstrukcja powstała z myślą o szkoleniu zaawansowanej akrobacji, lotach pokazowych i zawodach, zachowując charakterystykę maszyn klasy Unlimited, ale z drugim miejscem dla instruktora lub pasażera. Dla kupujących istotne jest to, że Su-29 nie jest samolotem turystycznym w klasycznym sensie: jego wartość wynika z osiągów akrobacyjnych, wytrzymałości konstrukcji i możliwości treningowych.
Typowe dane dla Sukhoi Su-29 obejmują prędkość przelotową około 160 knots, zasięg rzędu 520 nautical miles oraz pułap praktyczny około 13 000 feet, zależnie od wersji, śmigła, masy i profilu lotu. Maksymalna masa startowa wynosi około 1 200 kg, a masa użyteczna jest zwykle w granicach około 440 kg. Napęd stanowi dziewięciocylindrowy, gwiazdowy silnik Vedeneyev M14P o mocy 360 hp; część egzemplarzy ma modernizację do M14PF o mocy około 400 hp. Konstrukcja jest przystosowana do wysokich przeciążeń akrobacyjnych, jednak konkretne limity należy potwierdzać w dokumentacji danego płatowca.
Kabina ma układ tandemowy, z miejscem instruktora i ucznia pod jednoczęściową osłoną zapewniającą bardzo dobrą widoczność w akrobacji. Ergonomia jest podporządkowana sterowaniu, kontroli silnika i orientacji przestrzennej, a nie komfortowi podróży. Większość egzemplarzy ma klasyczne przyrządy analogowe, podstawowe radio, transponder i instalację dymną, jeśli była zamontowana. W samolotach używanych spotyka się modernizacje oparte na lekkich radiostacjach i transponderach marek Garmin, Trig lub Becker, a także przenośne lub panelowe GPS. Zintegrowane pakiety typu Garmin G1000 czy Garmin Perspective nie są typowe dla Su-29.
Przy ocenie używanego Sukhoi Su-29 kluczowe są historia akrobacyjna, nalot płatowca, przeglądy strukturalne, stan mocowań skrzydeł, podwozia, usterzenia i układu sterowania. Ważne są również godziny i kalendarz silnika M14P lub M14PF, stan śmigła, dostępność części oraz jakość wcześniejszych napraw kompozytowych. Na rynku wtórnym Su-29 zajmuje niszę pomiędzy zaawansowanym samolotem szkolnym a pełnoprawną maszyną zawodniczą. Najczęstsze ulepszenia obejmują mocniejszy silnik, śmigło MT, zachodnią awionikę, system dymny i odświeżenie instalacji elektrycznej. Wycena zależy bardziej od stanu technicznego i dokumentacji niż od rocznika.