Przegląd samolotu

Fairchild Metro / Merlin to rodzina dwusilnikowych samolotów turbośmigłowych wywodząca się z konstrukcji Swearingen, później rozwijana i produkowana przez Fairchild. Merlin był przede wszystkim samolotem dyspozycyjnym i transportowym, natomiast Metro powstał jako wydłużona, ciśnieniowa wersja dla regionalnych przewoźników pasażerskich. Pierwsze wersje Merlin pojawiły się w latach 60., a Metro wszedł do eksploatacji na początku lat 70. Produkcja kolejnych odmian trwała do końca lat 90. Znaczenie tej rodziny wynika z połączenia kabiny ciśnieniowej, relatywnie wysokiej prędkości przelotowej i możliwości operowania na krótszych trasach regionalnych.

Osiągi i dane techniczne

Typowe wersje Metro III osiągają prędkość przelotową około 270 do 280 knots, przy zasięgu zależnym od ładunku, rezerwy paliwa i konfiguracji kabiny, często w przedziale około 900 do 1 100 nautical miles. Pułap operacyjny dla wielu odmian wynosi do 25 000 feet. Samoloty są napędzane silnikami turbośmigłowymi Garrett, później Honeywell, TPE331, w różnych wariantach mocy zależnie od wersji. Metro oferuje ładunek użyteczny odpowiedni dla 19 pasażerów w konfiguracji liniowej, podczas gdy Merlin występuje częściej w układach dyspozycyjnych, cargo lub specjalnych.

Kabina i awionika

Metro jest zwykle spotykany jako samolot 19 miejsc pasażerskich, z wąską, funkcjonalną kabiną regionalną i drzwiami przystosowanymi do intensywnej eksploatacji komercyjnej. Merlin ma krótszą kabinę i najczęściej układy dla około 6 do 11 pasażerów, zależnie od wersji i zabudowy. W kokpitach dominują klasyczne zestawy analogowe lub mieszane. Typowe modernizacje obejmują odbiorniki Garmin GNS lub GTN, transponder ADS-B, nowoczesne radiostacje, pogodowy radar pokładowy, ulepszone autopiloty i wybrane elementy EFIS. Garmin G1000 ani Garmin Perspective nie są typowym fabrycznym wyposażeniem tej rodziny.

Zakup i wartość

Na rynku wtórnym Fairchild Metro / Merlin jest oceniany głównie przez pryzmat stanu technicznego, historii eksploatacji i kosztów obsługi silników TPE331. Przy zakupie kluczowe są: dokumentacja strukturalna, nalot i cykle, stan instalacji ciśnieniowej, korozja, zgodność z biuletynami serwisowymi, resursy podwozia, śmigieł i silników oraz jakość modernizacji awioniki. Najczęściej porównywane odmiany to Metro II, Metro III, Metro 23 oraz Merlin III i Merlin IV. Metro zajmuje pozycję użytkowego samolotu regionalnego lub cargo o niskiej cenie wejścia, ale wymagającego świadomego budżetu utrzymania. Merlin częściej trafia do operatorów szukających szybkiego turbośmigłowego samolotu dyspozycyjnego lub platformy specjalistycznej.