PlaneFox śledzi 3 statków powietrznych Mil Mi-2 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Mil Mi-2 ma zasięg około 227 nm, czyli mniej więcej 420 km, to około 2 godz. 16 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Mil Mi-2 kosztuje około EUR 12 917 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 1 033 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Mil Mi-2 to lekki, dwusilnikowy śmigłowiec turbinowy zaprojektowany przez biuro konstrukcyjne Mila w ZSRR, lecz produkowany seryjnie w Polsce przez WSK PZL Świdnik. Prototyp oblatano w 1961 roku, a produkcja seryjna ruszyła w połowie lat 60. i trwała przez wiele dekad. Mi-2 był przeznaczony do zadań transportowych, sanitarnych, szkolnych, rolniczych, policyjnych i wojskowych. Jego znaczenie wynika z połączenia niewielkich wymiarów z układem dwóch silników, co w swojej epoce było istotnym krokiem naprzód wobec lekkich śmigłowców tłokowych.
Typowy Mil Mi-2 osiąga prędkość przelotową około 90 do 100 knots, zależnie od masy, konfiguracji i warunków eksploatacji. Zasięg praktyczny zwykle podawany jest w okolicach 220 nautical miles. Śmigłowiec może przewozić około 700 kg ładunku w kabinie lub podwieszany ładunek zewnętrzny w konfiguracjach użytkowych. Pułap praktyczny wynosi około 13 000 feet. Napęd stanowią dwa silniki turbinowe Klimov GTD-350, każdy o mocy rzędu 400 shp, współpracujące z wirnikiem głównym o trzech łopatach. Warto zwracać uwagę na konkretne limity masy, ponieważ różniły się one między wersjami i modernizacjami.
Kabina Mi-2 jest prosta, funkcjonalna i zaprojektowana przede wszystkim pod pracę użytkową. W typowej wersji transportowej mieści pilota oraz do 8 pasażerów, a układ można dostosować do przewozu noszy, ładunku, wyposażenia rolniczego lub specjalistycznego. Dostęp do kabiny i przestrzeni ładunkowej jest wygodny jak na śmigłowiec tej klasy, choć standard komfortu odpowiada konstrukcji z lat 60. Awionika fabryczna była analogowa, oparta na przyrządach radzieckich i polskich, bez systemów klasy Garmin G1000 czy Garmin Perspective. Na rynku spotyka się egzemplarze z nowszymi radiostacjami VHF, transponderami Mode S, GPS, ELT oraz wyposażeniem wymaganym przez lokalne przepisy VFR lub ograniczone IFR.
Przy ocenie używanego Mil Mi-2 kluczowe są dzienniki techniczne, naloty płatowca, resursy silników GTD-350, przekładni, łopat wirnika, piasty oraz elementów układu sterowania. Istotne są także historia przechowywania, korozja, kompletność dokumentacji, dostępność części i doświadczenie organizacji obsługowej z tym typem. Popularne odmiany obejmują wersje transportowe Mi-2T, pasażerskie, sanitarne, rolnicze, szkolne oraz ratownicze. Modernizacje zwykle dotyczą awioniki, instalacji elektrycznej, wnętrza i wyposażenia misyjnego. Na rynku wtórnym Mil Mi-2 zajmuje pozycję niedrogiego w zakupie, użytkowego śmigłowca dwuturbinowego, ale koszty paliwa, obsługi i zgodności regulacyjnej mogą być wyższe niż sugeruje sama cena nabycia.