Przegląd statku powietrznego

Mil Mi-26 to ciężki śmigłowiec transportowy zaprojektowany przez biuro Mila i produkowany w zakładach Rostvertol w Rostowie nad Donem. Pierwszy lot wykonał 14 grudnia 1977 r., a produkcja seryjna rozpoczęła się na początku lat 80. Konstrukcja powstała jako następca Mi-6 i została przeznaczona do przewozu ładunków ponadgabarytowych, pojazdów, personelu oraz sprzętu ratowniczego w rejonach, gdzie samoloty transportowe nie mają dostępu do pasa startowego. Dla kupujących używane statki powietrzne Mi-26 jest maszyną niszową, ale istotną: oferuje udźwig klasy ciężkiego transportu wojskowego przy pionowym starcie i lądowaniu.

Osiągi i dane techniczne

Typowa prędkość przelotowa Mil Mi-26 wynosi około 255 km/h, czyli około 138 knots. Zasięg operacyjny bez dodatkowych zbiorników podawany jest zwykle na około 800 km, a zasięg promowy może być większy w zależności od konfiguracji. Kluczowym parametrem jest ładunek użyteczny: Mi-26 może przenosić do 20 000 kg ładunku wewnątrz kadłuba lub na podwieszeniu zewnętrznym. Pułap praktyczny wynosi około 4 600 m, czyli około 15 100 ft. Napęd stanowią dwa silniki turbinowe Lotarev, Ivchenko-Progress D-136, każdy o mocy około 11 400 shp, współpracujące z ośmiołopatowym wirnikiem głównym.

Kabina i awionika

Przestrzeń ładunkowa Mil Mi-26 ma charakter użytkowy, z tylną rampą, systemami mocowania ładunku i możliwością załadunku pojazdów. W konfiguracji transportu ludzi śmigłowiec może przewozić do około 82 żołnierzy, a w wersji ewakuacji medycznej do około 60 noszy, zależnie od wyposażenia. Wczesne egzemplarze mają klasyczną, analogową awionikę pochodzenia radzieckiego lub rosyjskiego. Nie jest to platforma typowo kojarzona z Garmin Perspective czy G1000. Nowsze i zmodernizowane warianty, zwłaszcza Mi-26T2, mogą mieć cyfrowy kompleks awioniki, wyświetlacze wielofunkcyjne, odbiorniki nawigacji satelitarnej GPS i GLONASS, radar pogodowy oraz wyposażenie do lotów nocnych.

Zakup i wartość

Na rynku wtórnym Mil Mi-26 zajmuje pozycję specjalistyczną. Interesuje operatorów ciężkiego transportu, sektora energetycznego, budowlanego, gaśniczego, humanitarnego oraz państwowe służby lotnicze. Przy ocenie egzemplarza kluczowe są: pozostałe resursy płatowca, silników D-136, przekładni głównej i łopat wirnika, historia pracy z ładunkiem zewnętrznym, kompletność dokumentacji obsługowej, status biuletynów serwisowych oraz dostęp do części i certyfikowanego wsparcia technicznego. Wariant Mi-26T jest cywilną wersją transportową, natomiast Mi-26T2 oznacza istotną modernizację awioniki i obsługi załogowej. Wycena zależy mniej od wieku kalendarzowego, a bardziej od resursów, legalności eksportu, konfiguracji oraz możliwości utrzymania w konkretnym kraju operacji.