Przegląd samolotu

Lancair 235 / 320 / 360 to rodzina dwumiejscowych, kompozytowych samolotów kitowych firmy Lancair, zaprojektowanych przez Lance’a Neibauera jako szybkie maszyny turystyczne dla segmentu experimental amateur built. Linia wywodzi się z pierwszych projektów Lancair z połowy lat 80. XX wieku i była oferowana jako zestaw do samodzielnej budowy, a nie jako certyfikowany samolot seryjny. Znaczenie tych modeli wynika z połączenia lekkiej konstrukcji z włókna szklanego, chowanego podwozia i osiągów zbliżonych do znacznie mocniejszych samolotów certyfikowanych.

Osiągi i dane techniczne

Lancair 235 zwykle korzysta z silnika Lycoming O-235 o mocy około 115 do 118 hp. Lancair 320 jest najczęściej spotykany z Lycoming O-320 o mocy 150 lub 160 hp, a Lancair 360 z Lycoming O-360 lub IO-360 o mocy około 180 hp. Typowe prędkości przelotowe zależą silnie od wykonania konkretnego egzemplarza, śmigła i silnika, ale dla wersji 320 i 360 często mieszczą się w okolicach 180 do ponad 200 knots. Zasięg w praktyce zależy od konfiguracji zbiorników i nastaw mocy, dlatego przy zakupie należy weryfikować dane z dokumentacji konkretnego samolotu. Pułap operacyjny jest również zależny od silnika i wyposażenia, przy czym wiele egzemplarzy jest użytkowanych w typowych wysokościach przelotowych dla lekkiego lotnictwa ogólnego.

Kabina i awionika

Kabina mieści dwie osoby obok siebie. Jest niska, sportowa i nastawiona bardziej na prędkość niż przestronność, dlatego dopasowanie pilota, widoczność, wentylacja i ergonomia wejścia do kabiny mają duże znaczenie podczas oględzin. Ponieważ są to samoloty budowane amatorsko, układ panelu może różnić się zasadniczo między egzemplarzami. Spotyka się zarówno klasyczne przyrządy analogowe, jak i modernizacje z ekranami Garmin G3X, Dynon SkyView, Advanced Flight Systems, radiami Garmin GNS lub GTN oraz autopilotami. Garmin Perspective i fabryczny G1000 nie są typowym wyposażeniem tej rodziny.

Zakup i wartość

Przy ocenie Lancair 235 / 320 / 360 kluczowe są jakość budowy, historia lotów próbnych, dokumentacja modyfikacji, stan kompozytów, podwozia chowanego, instalacji paliwowej i układu sterowania. Warto rozróżnić wersje 235, 320 i 360, ponieważ różnią się mocą, osiągami, masą i kosztami eksploatacji. Częste ulepszenia obejmują nowszą awionikę EFIS, autopilota, modernizacje silnika, śmigła o zmiennym skoku oraz poprawki chłodzenia. Na rynku wtórnym są to szybkie, niszowe samoloty experimental, wyceniane głównie według jakości konkretnego egzemplarza. Aktualne dane z ogłoszeń PlaneFox wskazują średnią cenę ofertową około EUR 40,000, przy zakresie od około EUR 14,000 do EUR 110,000.