PlaneFox śledzi 4 statków powietrznych Lancair ES / Super ES wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Lancair ES / Super ES ma zasięg około 1,217 nm, czyli mniej więcej 2,254 km, to około 6 godz. 30 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Lancair ES / Super ES kosztuje około EUR 2 212 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 237 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Lancair ES / Super ES to czteromiejscowy, kompozytowy samolot jednosilnikowy budowany z zestawów w kategorii Experimental Amateur Built. Model opracowała firma Lancair International jako wersję z podwoziem stałym, mniej złożoną eksploatacyjnie niż chowane konstrukcje Lancair IV. ES pojawił się w pierwszej połowie lat 90., a rozwinięty Super ES był oferowany później z szeregiem zmian konstrukcyjnych i instalacyjnych. Znaczenie tego typu jest większe niż sama liczba egzemplarzy: układ, technologia kompozytowa i koncepcja szybkiego czteromiejscowego turystyka miały bezpośredni związek z późniejszymi certyfikowanymi samolotami z rodziny Columbia.
Typowe egzemplarze Lancair ES / Super ES są napędzane sześciocylindrowymi silnikami Continental IO-550 o mocy około 300 do 310 hp, choć w lotnictwie eksperymentalnym spotyka się różne konfiguracje. Prędkość przelotowa dobrze zbudowanych samolotów zwykle mieści się w okolicach 180 do 200 knots TAS, zależnie od silnika, śmigła, masy, wykończenia i wysokości lotu. Zasięg często podawany jest w rejonie około 900 do 1 000 nautical miles przy ustawieniach ekonomicznych. Użyteczny udźwig zależy od konkretnej budowy i wyposażenia, często jest wystarczający dla dwóch lub trzech osób z bagażem i dużą ilością paliwa, ale pełne cztery miejsca wymagają sprawdzenia arkusza masy i wyważenia. Pułap praktyczny bywa podawany w okolicach 18 000 feet.
Kabina ma układ 2 plus 2, z drzwiami typu automotive style i stosunkowo niską, sportową pozycją siedzenia. W porównaniu z typowymi samolotami szkolno turystycznymi tej klasy Lancair ES / Super ES oferuje bardziej aerodynamiczną sylwetkę i komfortową kabinę do przelotów, ale dostęp, widoczność na ziemi, wentylacja i poziom hałasu zależą od wykonania konkretnego egzemplarza. Nie istnieje jedna standardowa awionika fabryczna. Na rynku spotyka się zarówno klasyczne przyrządy analogowe, jak i modernizacje z Garmin GNS lub GTN, Garmin G3X, Dynon SkyView, Advanced Flight Systems, autopilotami cyfrowymi, ADS-B i nowoczesnymi monitorami silnika. Garmin G1000 lub Garmin Perspective nie są typowym wyposażeniem tej serii.
Przy ocenie używanego Lancair ES / Super ES kluczowa jest jakość budowy, dokumentacja projektu, historia prób w locie, masa własna, zgodność instalacji paliwowej i elektrycznej oraz stan kompozytowej struktury. Warto sprawdzić chłodzenie silnika, stan podwozia stałego, hamulców, sterowania, zbiorników oraz wykonanie osłon i przejść instalacyjnych. Super ES zwykle kojarzony jest z udoskonaleniami względem wcześniejszego ES, ale zakres różnic i ulepszeń zależy od zestawu oraz budowniczego. Na rynku wtórnym model zajmuje pozycję szybkiego, czteromiejscowego samolotu eksperymentalnego dla pilotów akceptujących większą odpowiedzialność techniczną w zamian za osiągi wyższe niż w wielu certyfikowanych maszynach z podwoziem stałym.