PlaneFox śledzi 2 statków powietrznych Learjet 55 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Learjet 55 ma zasięg około 2,040 nm, czyli mniej więcej 3,778 km, to około 4 godz. 51 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Learjet 55 kosztuje około EUR 70 166 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 3 423 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Learjet 55 to dwusilnikowy odrzutowiec biznesowy średniej klasy, opracowany przez Gates Learjet jako większa, bardziej przestronna alternatywa dla wcześniejszych modeli rodziny Learjet. Prototyp wykonał pierwszy lot w 1979 roku, a dostawy seryjne rozpoczęły się w 1981 roku. Produkcja trwała do 1990 roku. Model jest znany także jako Learjet 55 Longhorn, ze względu na charakterystyczne końcówki skrzydeł. Dla kupujących ma znaczenie jako jeden z pierwszych Learjetów oferujących kabinę o wyraźnie większym przekroju, przy zachowaniu osiągów typowych dla marki.
Typowa prędkość przelotowa Learjet 55 wynosi około 430 do 450 knots, zależnie od masy, wysokości i profilu lotu. Zasięg w konfiguracji IFR jest zwykle podawany w przedziale około 2 000 nautical miles, przy odpowiednich rezerwach i ograniczeniach ładunku. Pułap operacyjny wynosi 51 000 feet. Samolot napędzają dwa silniki Garrett, później Honeywell, TFE731, cenione za niższe zużycie paliwa w porównaniu ze starszymi turboodrzutowymi Learjetami. Użyteczny ładunek zależy od konkretnego egzemplarza, wyposażenia i modyfikacji, dlatego przy analizie należy opierać się na aktualnym arkuszu ważenia, a nie na katalogowej wartości.
Kabina Learjet 55 zwykle mieści 6 do 8 pasażerów, najczęściej w układzie klubowym z kanapą lub dodatkowymi fotelami. W porównaniu z mniejszymi Learjetami oferuje większą wysokość i szerokość kabiny, płaską podłogę oraz zamykaną toaletę z tyłu. Kokpit egzemplarzy fabrycznych był oparty głównie na awionice Collins i analogowych przyrządach, często z autopilotem Sperry lub Collins. Na rynku wtórnym spotyka się modernizacje z odbiornikami Garmin GTN, WAAS, ADS-B, cyfrowymi wskaźnikami pogodowymi i wyposażeniem RVSM. Garmin G1000 ani Garmin Perspective nie były typowym fabrycznym pakietem dla Learjet 55.
Przy zakupie Learjet 55 kluczowe są stan silników TFE731, zapisy przeglądów hot section i overhaul, zgodność z biuletynami serwisowymi, historia korozji oraz masa po modernizacjach kabiny i awioniki. Warto odróżniać wczesny Learjet 55 od późniejszych wersji 55B i 55C, a także odmian ER z większym zasięgiem. Na rynku używanym model zwykle pozycjonuje się jako szybki odrzutowiec średniej kabiny o atrakcyjnej cenie zakupu, lecz wymagający świadomej oceny kosztów utrzymania, dostępności części i jakości wcześniejszych modernizacji.