PlaneFox śledzi 1 statków powietrznych Yakovlev YAK-12 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Yakovlev YAK-12 ma zasięg około 413 nm, czyli mniej więcej 765 km, to około 5 godz. 59 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Yakovlev YAK-12 kosztuje około EUR 2 006 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 215 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Yakovlev YAK-12 to radziecki lekki samolot łącznikowy i użytkowy, opracowany przez biuro Jakowlewa jako następca maszyn typu Po-2 w zadaniach wojskowych, cywilnych i rolniczych. Pierwszy lot odbył się w 1947 roku, a produkcja trwała od końca lat 40. do lat 60., także w Polsce na licencji jako PZL-101 Gawron, konstrukcyjnie spokrewniony, lecz odrębny model. YAK-12 jest górnopłatem o stałym podwoziu, znanym z krótkiego startu i lądowania, prostej obsługi oraz przydatności na nieutwardzonych lądowiskach. Na rynku używanym interesuje głównie kolekcjonerów, operatorów historycznych i użytkowników szukających klasycznego samolotu użytkowego z dobrą widocznością z kabiny.
Parametry zależą od wersji, szczególnie od zastosowanego silnika. W popularnych odmianach YAK-12M i YAK-12A stosowano gwiazdowy silnik Ivchenko AI-14R o mocy około 260 hp. Typowa prędkość przelotowa wynosi około 90 knots, a zasięg w zależności od wersji i profilu lotu może sięgać około 430 nautical miles. Pułap praktyczny dla wersji z silnikiem AI-14R wynosi około 13 000 feet. Masa użyteczna w odmianach późniejszych wynosi orientacyjnie około 500 kg, lecz konkretna wartość powinna być sprawdzana w dokumentacji danego egzemplarza, ponieważ wyposażenie, modernizacje i status rejestracyjny mogą ją istotnie zmienić.
YAK-12 ma zwykle kabinę dla pilota i trzech pasażerów, z układem przeznaczonym bardziej do pracy użytkowej niż komfortu podróży. Wysokie skrzydło zapewnia dobrą obserwację terenu, co było istotne w lotach łącznikowych, sanitarnych, patrolowych i rolniczych. Oryginalna awionika jest podstawowa, analogowa i typowa dla samolotów tej epoki. W egzemplarzach latających współcześnie spotyka się modernizacje VFR: radiostacje 8.33 kHz, transponder Mode S, interkom, odbiornik GPS lub proste urządzenia nawigacyjne Garmin, BendixKing albo Trig. Zintegrowane pakiety typu Garmin G1000 nie są typowe dla tego modelu.
Przy zakupie YAK-12 kluczowe są stan konstrukcji kratownicowej kadłuba, pokrycia, skrzydeł, okuć podwozia oraz historia napraw po eksploatacji z krótkich i miękkich lądowisk. Należy dokładnie ocenić silnik AI-14R, dostępność części, zgodność śmigła i osprzętu, a także kompletność dokumentacji technicznej. Najczęściej spotykane odmiany to YAK-12, YAK-12M i YAK-12A, różniące się szczegółami konstrukcji, osiągami i wyposażeniem. Na rynku używanym YAK-12 zajmuje niszę samolotów historycznych i użytkowych, zwykle wycenianych bardziej według stanu, legalności dokumentów i jakości remontu niż według rocznika produkcji.