PlaneFox śledzi 1 statków powietrznych Yakovlev YAK-55 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Yakovlev YAK-55 ma zasięg około 378 nm, czyli mniej więcej 700 km, to około 2 godz. 24 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Yakovlev YAK-55 kosztuje około EUR 2 307 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 249 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Yakovlev YAK-55 to jednomiejscowy samolot akrobacyjny zaprojektowany przez biuro konstrukcyjne Yakovlev w ZSRR jako następca wcześniejszego Yak-50. Prototyp oblatano w 1981 roku, a produkcja seryjna ruszyła w połowie lat 80. Model powstał z myślą o akrobacji wyczynowej w klasie unlimited, z dużą wytrzymałością konstrukcji, symetrycznym profilem skrzydła i klasycznym układem z podwoziem stałym. Dla kupujących znaczenie YAK-55 polega na jego czysto sportowym charakterze: jest to maszyna do treningu i zawodów akrobacyjnych, a nie samolot turystyczny z funkcją akrobacji.
Typowy Yakovlev YAK-55 jest napędzany dziewięciocylindrowym silnikiem gwiazdowym Vedeneyev M14P o mocy 360 hp, współpracującym zwykle ze śmigłem dwułopatowym. Prędkość przelotowa podawana jest najczęściej w okolicach 250 km/h, czyli około 135 knots, przy czym ważniejszym parametrem operacyjnym jest zapas energii w figurach akrobacyjnych niż ekonomia przelotu. Zasięg wynosi około 495 km, czyli około 267 nautical miles, a pułap praktyczny około 4 000 m, czyli 13 100 feet. Maksymalna masa startowa dla podstawowych wersji wynosi około 1 310 kg, z masą własną rzędu 850 do 870 kg, co daje użyteczny udźwig ograniczony głównie paliwem, olejem i masą pilota. Konstrukcja była certyfikowana z wysokimi dopuszczalnymi przeciążeniami, zgodnie z przeznaczeniem akrobacyjnym.
Kabina YAK-55 mieści jednego pilota pod dużą owiewką, z centralnym drążkiem, pedałami steru kierunku i układem przyrządów nastawionym na loty VFR oraz akrobację. Widoczność jest dobra jak na samolot z silnikiem gwiazdowym, choć długi nos ogranicza widok do przodu podczas kołowania. Fabryczna awionika była prosta: podstawowe przyrządy pilotażowe, radio, czasem transponder, bez zintegrowanych systemów klasy Garmin G1000 czy Garmin Perspective. Na rynku wtórnym spotyka się modernizacje obejmujące nowe radio 8,33 kHz, transponder Mode S, ADS-B tam, gdzie wymagają tego przepisy, elektroniczny monitor silnika, interkom oraz niewielki panelowy lub przenośny GPS.
Przy ocenie używanego Yakovlev YAK-55 kluczowe są historia akrobacyjna, stan kratownicy kadłuba, mocowań skrzydeł, podwozia, okuć sterów oraz dokumentacja silnika M14P i śmigła. Warto sprawdzić jakość wcześniejszych napraw, zgodność biuletynów, korozję, stan instalacji paliwowej i olejowej oraz dostępność części w danym regionie. Najczęściej porównywane odmiany to podstawowy YAK-55 oraz YAK-55M, z krótszym skrzydłem i szybszą odpowiedzią w przechyleniu. Na rynku wtórnym model zajmuje niszę klasycznych, radzieckich samolotów akrobacyjnych: zwykle tańszych od nowszych konstrukcji kompozytowych, ale wymagających specjalistycznej obsługi i świadomego planowania eksploatacji.