PlaneFox śledzi 1 statków powietrznych Yakovlev YAK-18 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Yakovlev YAK-18 ma zasięg około 378 nm, czyli mniej więcej 700 km, to około - lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Yakovlev YAK-18 to dwumiejscowy, tandemowy samolot szkolny zaprojektowany przez biuro Jakowlewa jako następca przedwojennego UT-2. Prototyp oblatano w 1946 roku, a produkcja seryjna ruszyła pod koniec lat 40. XX wieku. Maszyna służyła przede wszystkim do szkolenia podstawowego pilotów wojskowych i aeroklubowych w ZSRR oraz krajach zależnych, a jej konstrukcja stała się punktem wyjścia dla kilku późniejszych odmian szkolnych i akrobacyjnych. Dla kupujących na rynku wtórnym istotne jest to, że Yakovlev YAK-18 jest historycznym trenerem wojskowym, a nie lekkim samolotem turystycznym w nowoczesnym rozumieniu.
Wczesny Yakovlev YAK-18 był napędzany pięciocylindrowym silnikiem gwiazdowym Shvetsov M-11FR o mocy około 160 hp, ze śmigłem dwułopatowym. Typowe prędkości przelotowe mieszczą się w okolicach 70 knots, zależnie od wersji, ustawień mocy i stanu płatowca. Zasięg podawany dla klasycznej wersji wynosi około 380 nautical miles, a pułap praktyczny około 13 000 feet. Masa użyteczna w danych katalogowych wynosi w przybliżeniu około 300 kg, ale w konkretnym egzemplarzu zależy od wyposażenia, dokumentacji masowej i dopuszczeń krajowych.
Kabina mieści dwie osoby w układzie tandem, z miejscem instruktora zwykle z tyłu i ucznia z przodu. Widoczność jest dobra jak na samolot szkolny tej epoki, ale ergonomia, wentylacja i hałas odpowiadają konstrukcji wojskowej z lat 40. Standardowe wyposażenie było analogowe, z podstawowymi przyrządami pilotażowymi i silnikowymi. W samolotach latających obecnie spotyka się radia VHF, transpondery Mode S, interkomy oraz proste odbiorniki GPS, lecz zintegrowane systemy Garmin G1000 lub Garmin Perspective nie są typowym ani historycznym wyposażeniem Yakovlev YAK-18.
Przy ocenie egzemplarza kluczowe są zgodność dokumentacji z konkretną wersją, historia remontów, resurs silnika M-11, stan instalacji paliwowej i olejowej, podwozia, pokrycia oraz elementów podatnych na korozję i starzenie. Należy odróżniać pierwotny Yakovlev YAK-18 od późniejszych konstrukcji rodziny, takich jak Yak-18A, Yak-18T czy chiński Nanchang CJ-5, ponieważ różnią się napędem, podwoziem, masą i wartością kolekcjonerską. Na rynku używanym model zajmuje niszę historycznych samolotów szkolnych i warbirdów lekkiej klasy, bardziej odpowiednią dla właścicieli akceptujących obsługę zabytkowej techniki niż dla osób szukających ekonomicznego samolotu podróżnego.