PlaneFox śledzi 3 statków powietrznych Yakovlev YAK-42 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Yakovlev YAK-42 ma zasięg około 2,215 nm, czyli mniej więcej 4,102 km, to około 5 godz. 4 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Yakovlev YAK-42 to trójsilnikowy odrzutowiec pasażerski krótkiego i średniego zasięgu opracowany przez biuro konstrukcyjne Yakovlev jako następca starszych samolotów regionalnych używanych w ZSRR. Prototyp wykonał pierwszy lot w 1975 roku, a produkcja seryjna trwała od końca lat 70. do początku XXI wieku. Typ wszedł do eksploatacji liniowej w 1980 roku. Konstrukcja wyróżnia się układem z trzema silnikami w tylnej części kadłuba oraz usterzeniem typu T. Dla kupujących znaczenie ma przede wszystkim jego rola jako solidnego, dużego regionalnego odrzutowca, nadal spotykanego w przewozach czarterowych, korporacyjnych i rządowych na wybranych rynkach.
Typowa prędkość przelotowa Yakovlev YAK-42 wynosi około 430 knots, zależnie od masy, profilu lotu i wersji. Wersja Yakovlev YAK-42D, najczęściej kojarzona z wydłużonym zasięgiem, oferuje zasięg rzędu około 1 100 do 1 200 nautical miles w typowej konfiguracji. Pułap operacyjny wynosi około 31 500 feet. Napęd stanowią trzy turbowentylatorowe silniki Ivchenko, później Progress, D-36, każdy o ciągu około 63,7 kN. Samolot był projektowany do operacji z lotnisk regionalnych i zabiera zwykle około 100 do 120 pasażerów, przy czym dokładna ładowność użyteczna zależy od konfiguracji kabiny, zapasu paliwa i ograniczeń masowych konkretnego egzemplarza.
Kabina pasażerska Yakovlev YAK-42 ma pojedyncze przejście i układ typowy dla odrzutowców regionalnych tej generacji. Wersje liniowe zwykle mieszczą około 100, 104 lub 120 miejsc, natomiast przebudowy VIP i rządowe oferują mniejszą liczbę foteli, strefy konferencyjne, przedziały wypoczynkowe i dodatkową zabudowę serwisową. Kokpit w standardzie opiera się na klasycznej, analogowej awionice radzieckiej i rosyjskiej, a nie na pakietach typu Garmin G1000 lub Garmin Perspective. W wielu używanych egzemplarzach spotyka się modernizacje obejmujące GPS, TCAS, EGPWS, radiostacje zgodne z wymogami operacyjnymi oraz wyposażenie do lotów według RVSM, jeśli samolot był przygotowany do szerszej eksploatacji międzynarodowej.
Na rynku wtórnym Yakovlev YAK-42 jest maszyną niszową, zwykle wycenianą bardziej przez pryzmat stanu technicznego, dokumentacji i dostępności wsparcia niż wieku kalendarzowego. Kluczowe obszary kontroli to historia przeglądów, resursy płatowca i silników D-36, kompletność biuletynów serwisowych, stan instalacji paliwowej i hydraulicznej, korozja oraz zgodność z lokalnymi przepisami hałasowymi i awioniką wymaganą do planowanych tras. Najważniejszą odmianą dla wielu operatorów jest Yakovlev YAK-42D z większym zasięgiem. Spotyka się także egzemplarze w konfiguracjach VIP, które mogą mieć wyższą wartość użytkową, ale wymagają dokładnej oceny masy zabudowy, dokumentacji modyfikacji i dostępności części.