PlaneFox śledzi 3 statków powietrznych PZL Koliber wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
PZL Koliber ma zasięg około 367 nm, czyli mniej więcej 680 km, to około 3 godz. 47 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
PZL Koliber kosztuje około EUR 1 830 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 192 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
PZL Koliber, formalnie PZL-110 Koliber, to lekki, jednosilnikowy samolot szkolno-turystyczny produkowany przez PZL Warszawa-Okęcie. Konstrukcja wywodzi się z francuskiej rodziny SOCATA Rallye, lecz Koliber był polską wersją rozwijaną i certyfikowaną lokalnie. Prototyp PZL-110 oblatano w 1978 roku, a produkcja seryjna i eksportowa przypadła głównie na lata 80. i 90. XX wieku. Model ma znaczenie dla kupujących jako prosta, metalowa platforma do szkolenia podstawowego, lotów klubowych i prywatnej turystyki, z charakterystycznymi automatycznymi slotami na krawędzi natarcia, które poprawiają zachowanie przy małych prędkościach.
Osiągi zależą od wersji silnikowej. Wczesny PZL Koliber 110 używał silnika Franklin o mocy około 116 hp, natomiast popularniejsze warianty 150 i 160 otrzymały silniki Lycoming O-320 o mocy 150 hp lub 160 hp. Typowa prędkość przelotowa mocniejszych wersji mieści się około 100 do 110 knots. Zasięg operacyjny, zależnie od masy, zapasu paliwa i profilu lotu, zwykle lokuje samolot w klasie krótkich i średnich przelotów VFR. Pułap praktyczny dla wersji z Lycomingiem podawany jest około 13 000 feet. Stałe podwozie trójkołowe, klasyczny układ sterowania i dobre własności przy małych prędkościach są ważniejsze dla tego typu niż wysoka prędkość przelotowa.
Kabina PZL Koliber mieści zazwyczaj cztery osoby, choć realna użyteczność miejsc tylnych zależy od masy pasażerów, paliwa i konkretnej masy własnej egzemplarza. Wnętrze jest proste, szkolne, z dobrą widocznością i łatwym dostępem do podstawowych przyrządów. Fabryczna awionika była analogowa, bez systemów typu Garmin G1000 lub Garmin Perspective. Na rynku wtórnym spotyka się modernizacje obejmujące radiostacje 8.33 kHz, transponder Mode S, interkom, odbiornik VOR lub prosty GPS. Bardziej rozbudowane panele z Garmin GNS 430, GNS 530, GTN lub podobnymi urządzeniami są modernizacjami właścicielskimi, nie cechą standardową modelu.
Przy ocenie używanego PZL Koliber kluczowe są stan płatowca, historia szkolna, korozja, jakość obsługi technicznej oraz dostępność dokumentacji. Warto zweryfikować resursy silnika i śmigła, zgodność biuletynów serwisowych, stan slotów automatycznych, mechanizacji skrzydła, podwozia i instalacji paliwowej. Najczęściej poszukiwane są wersje 150 i 160 ze względu na lepszą dynamikę startu i większą elastyczność operacyjną niż wczesny Koliber 110. Na rynku wtórnym model pozycjonuje się jako ekonomiczny samolot klubowy i szkolny, konkurujący z prostymi Cessnami i Piperami, lecz z bardziej europejskim zapleczem obsługowym i mniejszą płynnością rynku poza regionem Europy Środkowej.