PlaneFox śledzi 3 statków powietrznych Bell 212 wystawionych na sprzedaż i ponownie odczytuje każdą ofertę ze stron brokerów i dealerów, które monitoruje, więc poniższe dane zmieniają się razem z rynkiem. Każda liczba na tej stronie pochodzi z tych aktualnych ofert, a nie z publikowanego cennika czy przewodnika cenowego.
Bell 212 ma zasięg około 243 nm, czyli mniej więcej 450 km, to około 1 godz. 58 min lotu w bezwietrznych warunkach przy typowej prędkości przelotowej.
Bell 212 kosztuje około EUR 15 390 miesięcznie w eksploatacji, czyli około EUR 1 231 za każdą godzinę lotu przy 150 godzinach rocznie.
Bell 212, znany także jako cywilny odpowiednik wojskowego UH-1N, to dwusilnikowy śmigłowiec użytkowy opracowany przez Bell Helicopter pod koniec lat 60. Pierwszy lot rodziny 212 odbył się w 1968 roku, a produkcja seryjna trwała od początku lat 70. do końca lat 90. Model powstał jako rozwinięcie jednosilnikowej linii Huey, ale z układem napędowym Twin-Pac, który zwiększył redundancję i przydatność do zadań offshore, ratowniczych, transportowych oraz parapublicznych. Dla kupujących używane statki powietrzne Bell 212 pozostaje istotny ze względu na prostą konstrukcję, dużą kabinę, szeroką bazę części i doświadczenie operatorów na wielu rynkach.
Typowe wartości eksploatacyjne Bell 212 zależą od konfiguracji, masy i warunków środowiskowych. Prędkość przelotowa zwykle mieści się w okolicach 100 do 110 knots. Zasięg w praktycznej konfiguracji wynosi około 230 nautical miles, przy czym wyposażenie misji, rezerwy paliwa i ładunek mogą istotnie zmienić wynik. Maksymalna masa startowa wynosi 11 200 lb. Użyteczny udźwig jest jedną z głównych zalet typu i w wielu konfiguracjach przekracza 4 000 lb. Pułap praktyczny podawany dla modelu to około 17 400 feet. Napęd stanowi zespół Pratt & Whitney Canada PT6T Twin-Pac, najczęściej spotykany w odmianach PT6T-3 lub PT6T-3B, napędzający dwułopatowy wirnik główny.
Kabina Bell 212 jest szeroka i łatwa do adaptacji. Typowa konfiguracja obejmuje jednego lub dwóch pilotów oraz do 13 pasażerów, zależnie od przepisów, siedzeń i wyposażenia. Duże drzwi boczne oraz płaska, użytkowa przestrzeń sprzyjają przewozowi personelu, ładunku, noszy lub sprzętu specjalistycznego. Awionika w samolotach używanych jest bardzo zróżnicowana. Wiele egzemplarzy zachowało klasyczne przyrządy analogowe z modernizacjami radiowymi, GPS i transponderami. Częste ulepszenia obejmują Garmin GNS lub GTN, cyfrowe wskaźniki silnikowe, systemy IFR, wyposażenie NVG, autopilota lub systemy wspomagania stabilizacji. Zintegrowane pakiety typu Garmin G1000 nie są typowym wyposażeniem fabrycznym Bell 212.
Przy ocenie Bell 212 kluczowe są historia eksploatacji, stan struktury, resursy zespołu PT6T, przekładni, wirnika oraz dokumentacja przeglądów. Warto zwrócić uwagę na wcześniejsze użytkowanie offshore, pożarnicze lub ratownicze, ponieważ wpływa ono na konfigurację i profil zużycia. Na rynku spotyka się egzemplarze z modernizacjami IFR, filtrami wlotowymi, hakami ładunkowymi, wyciągarkami, zbiornikami dodatkowymi lub pakietami poprawiającymi osiągi w locie zawisowym. Bell 212 pozycjonuje się jako solidny, większy śmigłowiec użytkowy o niższej cenie wejścia niż nowsze konstrukcje, ale z kosztami utrzymania typowymi dla cięższej, starszej platformy dwusilnikowej.