Przegląd samolotu

Piper J-3 Cub / PA-11 to klasyczna rodzina lekkich, dwumiejscowych samolotów z układem górnopłata, stałym podwoziem z kołem ogonowym i konstrukcją stalowej kratownicy krytej płótnem. Piper J-3 Cub wszedł do produkcji w 1938 roku i był budowany do 1947 roku, stając się jednym z podstawowych amerykańskich samolotów szkolnych i rekreacyjnych. PA-11 Cub Special, produkowany od 1947 do 1949 roku, zachował ogólną koncepcję Cuba, ale wprowadził m.in. w pełni osłonięty silnik i rozwiązania bliższe późniejszym modelom Piper. Znaczenie tej konstrukcji wynika z prostoty obsługi, niskich prędkości podejścia, dobrych własności pilotażowych i bardzo dużej rozpoznawalności na rynku samolotów klasycznych.

Osiągi i dane techniczne

Typowy Piper J-3 Cub z silnikiem Continental A-65 o mocy 65 hp osiąga prędkość przelotową około 65 knots, zasięg rzędu 190 nautical miles i pułap praktyczny około 11 500 feet. Użyteczny udźwig zależy od egzemplarza, masy wyposażenia i dokumentacji, lecz zwykle mieści się w okolicach 400 do 500 lb. PA-11 często spotykany jest z silnikami Continental A-65, C-85 lub C-90, w zależności od wersji i modyfikacji. W mocniejszych konfiguracjach oferuje nieco lepsze wznoszenie i prędkość przelotową, zwykle około 70 do 80 knots. Oba modele są samolotami do spokojnego latania VFR, szkolenia podstawowego, lotów rekreacyjnych i operacji z krótkich, trawiastych pasów.

Kabina i awionika

Kabina mieści dwie osoby w układzie tandem. W Piper J-3 Cub pilot solo zwykle zajmuje tylne siedzenie, co wynika z wyważenia samolotu. Widoczność jest dobra, szczególnie przy otwartych drzwiach i oknach, ale komfort i przestrzeń odpowiadają standardom samolotu z lat czterdziestych. Awionika jest zazwyczaj bardzo prosta: prędkościomierz, wysokościomierz, wariometr, kompas, obrotomierz i podstawowe wskaźniki silnikowe. W wielu egzemplarzach dodano radio VHF, transponder, interkom, GPS przenośny lub lekki panel VFR. Systemy takie jak Garmin G1000 czy Garmin Perspective nie są typowe dla Piper J-3 Cub / PA-11.

Zakup i wartość

Przy zakupie kluczowe są stan płóciennego pokrycia, jakość ostatniego remontu, korozja kratownicy, stan dźwigarów, historia silnika, zgodność modyfikacji z dokumentacją oraz masa własna po modernizacjach. Warto rozróżnić oryginalne J-3, PA-11 Cub Special oraz egzemplarze z konwersjami silnikowymi, hamulcami, instalacją elektryczną, radiem lub większymi kołami. Na rynku wtórnym PlaneFox aktualne oferty wskazują średnią cenę wywoławczą około EUR 60 000, przy zakresie od około EUR 43 000 do EUR 88 000. Najwyżej wyceniane są zwykle samoloty po udokumentowanej renowacji, z czystą historią i pożądanymi, prawidłowo zatwierdzonymi ulepszeniami.